สรวรรธน์ นิลรัตนกุล (โฟล์ค)

ความรู้สึกหลังเล่นเนื้อเรื่อง Genshin 7.2 (ไม่สปอย)

การดูหนังเรื่องหนึ่งที่ใช้เวลา 2 ชั่วโมงแล้วจบ
กับการติดตามเรื่องราวที่เราทยอยอ่าน ทยอยดู และใช้ชีวิตร่วมกับมันมาเป็นเวลาหลายปี
ความรู้สึกที่มันให้ผมต่างกันสุดๆ ไปเลย

ผมชอบพาร์ทนี้ตรงที่ถึงตัวละครในเนื้อเรื่องจะเยอะมาก แต่ก็ยังกระจายบทได้อย่างทั่วถึงและพิถีพิถัน
ตัวละครไหนใส่เข้าไปในเนื้อเรื่องหลักไม่ได้ ก็ยังมีบทให้ในกิจกรรม
นี่น่าจะเป็นพาร์ทที่เอานักพากย์กลับมาพากย์ตัวละครเก่าเยอะที่สุดแล้วมั้ง

มันเป็นความชื่นใจที่ได้เห็นตัวละครที่เคยมีส่วนร่วมกับเรา ณ จุดหนึ่งของการเดินทาง กลับมามีส่วนร่วมอีกครั้งในช่วงท้ายของการเดินทางนี้

แต่อีกด้านหนึ่ง ผมก็รู้สึกใจหายไปพร้อมๆ กัน
เพราะมันราวกับว่าอีกบทหนึ่งของชีวิตเรากำลังจะจบลงเลย

คล้ายๆ กับตอนที่เราย้ายโรงเรียน ย้ายงาน หรือย้ายกลุ่มเพื่อน
ทุกครั้งมันจะมีความใจหายแปลกๆ อยู่เสมอ

การเล่นเกมไหนนานๆ แล้ววันหนึ่งต้องเปลี่ยนไปเล่นเกมอื่น ก็อาจไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่

หลายเกมมีช่วงที่พีคของมัน
ช่วงที่มันถดถอย
และช่วงที่มันจากไป

แต่สิ่งที่ยังคงอยู่ อาจเป็นเรื่องราวที่เราจดจำ และความรู้สึกที่มันทิ้งเอาไว้

แม้เรื่องราวจะจบไปแล้ว
วันหนึ่ง บางเรื่อง ผมและใครอีกหลายคนก็อาจหยิบมันกลับมาเล่าสู่กันฟังใหม่
ให้คนรู้จักฟัง
หรือแม้แต่คนรุ่นถัดไป

เราโตมากับมันจริงๆ
มันเลยอาจจะยากนักที่จะลืม

หวังว่าพาร์ทหน้าจะไปสุดนะ 5555+

ถ้าชอบแล้วอยากอ่านงานเขียนผม กรอกเมลเลยครับ ถ้ามีอะไรจะส่งให้ก่อนใคร5555+