เราเข้าใจตัวเองดีพอจะสร้างของให้ตัวเองใช้หรือยัง?

ถ้าใช้ AI สร้างของให้คนอื่นแล้วขายไม่ได้
ลองเริ่มจากการสร้างของให้ตัวเองใช้ก่อน?

ทุกวันนี้ที่บริษัท ผู้บริหารและเซลส์จะมี Dashboard ไว้ดูข้อมูลตัวเอง
แต่ละคนจะได้เห็นปัญหาของตัวเองชัดเจน แล้วก็ไปแก้ตามนั้น

ที่ผมเพิ่งเอะใจคือ
ผมทำงานทุกวัน
แต่ผมไม่ดู Dashboard ไหนเลยสักอันเป็นประจำๆ

มีแต่นานๆ ทีไปดู เวลาคนบอกว่ามีปัญหาเรื่องใดเรื่องหนึ่งแล้วอยากหาทางแก้
ผมถึงค่อยไปมองหารายงานหรือชุดข้อมูลที่ทำเก็บไว้เกี่ยวกับเรื่องนั้น

มันทำให้ผมนึกได้ว่าตัวเองอาจหมกมุ่นกับปัญหาตรงหน้าเกินไปหน่อย

และอีกเรื่องที่มันทำให้ผมรู้คือ
ผมไม่ชอบ Dashboard ปัจจุบันที่ตัวเองสร้างเลย
ทั้งๆ ที่ผู้บริหารอยากได้แบบนี้ 5555+

#มาเข้าใจปัญหานี้กัน

คำว่า “ภาพรวม” ที่คนคนหนึ่งอยากเห็น อาจจะไม่เหมือนกันเสมอไป

เหมือนกับที่เซลส์อยากรู้ว่ายอดขายตัวเองถึงเป้าหรือยัง
และผู้บริหารอยากดูความคืบหน้าของเซลส์และภาพรวมบริษัท

ถึงผมจะกึ่งๆ เป็นผู้บริหารเหมือนกัน
ไม่ได้แปลว่าผมอยากเห็นภาพเดียวกับผู้บริหารปกติ

ผมเลยลองถามตัวเองประมาณว่า
จากรายงานทั้งหมดที่ทำมาเป็นร้อยๆ ตัว
ถ้าให้ดู KPI ที่ตัวเองสร้างมาได้แค่ 5–6 ตัวทุกๆ วัน
จะเลือกดูแค่อะไรบ้าง?

นั่นแหละ
พอคิดได้แบบนั้น เลยสร้าง Dashboard ให้ตัวเองใช้แค่คนเดียว

ตอนแรกผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเปิดดูมันจริงไหม
เลยลองใช้ไปก่อน

กลายเป็นว่าตอนนี้ผมเปิดดูมันทุกวัน

#จากความเข้าใจนี้

บางทีปัญหาของคนอื่นอาจจะไกลตัวเกินไปสำหรับคนบางคน

ก่อนจะไปเข้าใจลูกค้า
เราเข้าใจตัวเองดีพอจะสร้างของให้ตัวเองใช้หรือยัง?

ถ้าเราทำให้ชีวิตตัวเองดีขึ้นในทางใดทางหนึ่งได้
ด้วยทางแก้ปัญหาของเราเอง
การเอาทางแก้ปัญหานี้ไปมองหาคนที่อาจจะมีปัญหาเหมือนกัน
อาจจะง่ายกว่าการไปยัดเยียดของที่ไม่ได้ช่วยให้ชีวิตเราดีขึ้นเลยให้กับคนอื่น

หวังว่าจะเป็นประโยชน์กับใครต่อใครนะครับ