สรวรรธน์ นิลรัตนกุล (โฟล์ค)

เรากำลังขายของโดยให้ความรู้ลูกค้า ทั้งๆที่ลูกค้า รู้ดีกว่าคุณหรือป่าว

เรากำลังขายของโดยให้ความรู้ลูกค้า
ทั้งๆที่ลูกค้า
รู้ดีกว่าคุณหรือป่าว

วันก่อนมีเพื่อนนั่งเล่าให้ฟังว่า ถ้าจะทำแบรนดิ้งสมัยนี้ ต้องทำแบบ IP
มันคือการสร้างแบรนด์ที่ไม่ได้ขายแค่ตัวสินค้า
แต่สร้าง "ตัวละคร คาแรกเตอร์ เรื่องราว สัญลักษณ์ หรือเอกลักษณ์เฉพาะตัว" ของแบรนด์

แล้วเพื่อนก็บ่นๆ ว่าธุรกิจที่เขาทำอยู่ ทำสิ่งนี้ได้ยาก แล้วก็เล่าเหตุผลให้ผมฟังเกี่ยวกับสถานการณ์ของธุรกิจของเขา

มันทำให้ผมนึกได้ว่าแต่ก่อนโคตรมีปัญหานี้เลย
และที่ผมมารู้ทีหลังคือ มันเกิดจากผมถามผิดคำถาม

ผมเคยถามว่า
“ธุรกิจนี้ควรทำคอนเทนต์การตลาดอะไร?”
แล้วมันได้ผลลัพธ์ที่แย่ต่อทั้งลูกค้าและตัวเองเลย

#มาเข้าใจปัญหานี้กัน

ผมเคยคิดนะว่าการตลาดแบบที่โค้กทำมันเวิร์กเพราะเขาเงินเยอะเฉยๆ
การไปโผล่ทุกที่เพื่อให้มันติดสมองคน มันเลยทำได้

แต่นั่นเองก็ทำให้ผมพลาด และไม่ได้ตั้งคำถามกับบางอย่างที่อยู่ในนั้น

เคยสังเกตไหมว่าโฆษณาของโค้กเน้นไปที่คนมากกว่าเน้นที่โค้ก
โฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ก็เป็นแบบนั้น
และเน้นไปที่ประสบการณ์ การพบปะเพื่อนฝูงหรือสังสรรค์

ทีนี้ถ้าเราไปดูของกระทิงแดง ยิ่งหนักเลย
แทบไม่เห็นเครื่องดื่มเลยนะ เท่าที่ผมไถฟีดดู
มีแต่กิจกรรมผาดโผน

มันทำให้ผมนึกได้ว่าจริงๆ เราต้องขายสิ่งที่เราขายด้วยการแสดงสินค้าและการตัดราคาอย่างเดียวที่ไหนล่ะ?

#จากความเข้าใจนี้

พ่อผมอยากให้ผมเป็นกูรูยาง
และผมเคยทำคอนเทนต์เกี่ยวกับการขายยางรถยนต์โดยใช้เรื่องนั้นเป็นมูลเหตุ

แต่ถามจริงเถอะ
ผมไม่ได้เปลี่ยนยางหน้าร้านทุกวัน
ไม่ได้เอารถลูกค้าไปวิ่งทดสอบยางว่าพวงมาลัยสั่นไหม
เลี้ยวติดซุ้มไหม
วิ่งดีหรือเปล่า

ลูกค้าผมหลายคนทำเรื่องพวกนี้ทุกวัน

ผมอาจรู้ดีกว่าคนทั่วไปเกี่ยวกับยาง และทำร้านยางเล็กๆ อยู่
แต่ผมจะไปรู้ดีกว่าลูกค้าผมได้ยังไง?

ผมสอนจระเข้ให้ว่ายน้ำอยู่หรือเปล่า?

ถ้าผมจะทำ ผมควรเริ่มจากตรงที่ตัวเองไม่รู้ ไม่ใช่ทำตัวว่ารู้ทุกเรื่องเพื่อให้ได้ขาย

พอคิดแบบนี้ มันทำให้ผมเจอกับคำถามที่อาจจะมีประโยชน์กว่า
“ธุรกิจนี้ควรทำคอนเทนต์การตลาดอะไร?”
และนั่นคือ
“ตัวเราส่งมอบอะไรที่เป็นประโยชน์ต่อลูกค้าเราได้จริงๆ บ้าง”

สินค้าคือปลายเหตุเท่านั้น และหลายครั้งเราก็ต้องขายสินค้าที่ไม่ต่างจากชาวบ้าน

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างทาง
ทั้งก่อนได้สินค้า
และหลังจากนั้น
เรามีอิสระที่จะสร้างมัน
แบบไม่ต้องแสร้งว่าเราเชี่ยวชาญเรื่องอะไร

และนั่นอาจจะเป็นจุดเริ่มของแบรนดิ้งจริงๆ ก็ได้

IP อาจจะไม่ได้สร้างยาก
แต่เป็นเราเองที่ไปพยายามสร้างและขาย
ตัวละครหรือเรื่องราว
ที่ไม่ใช่ของเรา

หวังว่าจะเป็นประโยชน์กับใครต่อใครนะครับ

ถ้าชอบแล้วอยากอ่านงานเขียนผม กรอกเมลเลยครับ ถ้ามีอะไรจะส่งให้ก่อนใคร5555+