สรวรรธน์ นิลรัตนกุล (โฟล์ค)

AI คือลำโพง ส่วนคนพูดคือเรา

ความได้เปรียบที่ AI สร้างให้คุณในวันนี้
จะยังเป็นข้อได้เปรียบให้ธุรกิจคุณได้อีกนานแค่ไหน?

รู้ได้ยังไงว่ามันไม่ใช่สิ่งที่อีกแค่ชั่วครู่ ใครๆ ก็ทำตามได้?

วันนี้คุยกับน้องๆ ในห้อง

เริ่มรู้สึกว่าหันไปทางไหนในบริษัทตัวเอง
หลายคนก็ใช้ AI สร้างรูป
ทำ Artwork ช่วยงานกันแล้ว

ผมเองก็สอนน้องคนหนึ่งสร้าง/เขียนโปรแกรมด้วย AI มา 5 เดือนได้

ความพิเศษของมันกำลังกลายเป็นเรื่องธรรมดาไปเรื่อยๆ

จากโลกที่เคยแข่งกันด้วยปริมาณ
แข่งกันด้วยความสม่ำเสมอ

กลายเป็นว่าการสร้าง Content ทีเดียวเป็นร้อยชิ้น
ทุกวันนี้กลายเป็นแค่พาดหัว Ads ขายคอร์ส AI ที่มีให้เห็นทั่วไปแล้ว

แล้วมีอะไรบ้างที่เราสร้าง
ที่จะกลายเป็นข้อได้เปรียบที่มีแนวโน้มยืนระยะได้จริงๆ
ต่อให้วันหนึ่งใครๆ ก็ใช้ AI ได้?

#มาลองเข้าใจปัญหานี้กัน

สำหรับผม คำถามนี้เริ่มตอบได้ด้วยการไถ Feed ครับ

ทุกวันนี้ไถไปก็เจอ Content ที่สร้างด้วย AI เต็มไปหมด

แต่ลองสังเกตตัวเองดูว่า
คุณ ‘หยุด’ ดู หรือ ‘หยุด’ อ่านอะไรล่ะ?

คนไม่ได้สนใจหรอกว่าคลิปจอมยุทธมันถูกสร้างด้วย AI หรือเปล่า
เท่ากับที่เขาสนใจว่ามันตลกหรือเปล่า

แล้วทีนี้ผมลองถามตัวเองลึกขึ้นไปอีกหน่อยว่า

ใน Content พวกนั้น
Content ของใครที่คุณกลับไปตามหา?

หรือของใครที่ทำให้คุณรู้สึกอยากซื้อของจากเขา?

พอมานั่งดูดีๆ

คำตอบที่ AI ให้เราอาจมาจากงานวิจัยจริง
ค่านิยมจริง
หรือบุคคลที่น่าเชื่อถือจริงๆ ก็ได้

แต่คำถามคือ

แล้วเรา หรือธุรกิจของเรา อยู่ตรงไหนใน Content ที่เราทำล่ะ?

เรามีจุดยืนต่างจากคนอื่นเรื่องอะไร?

เรื่องอะไรที่เราเห็นเหมือนกัน?

เราเชื่ออย่างนั้นจริงๆ
หรือแค่พูดเพราะคิดว่ามันตอบโจทย์ตลาด?

ผมเริ่มเห็นว่า AI เป็นเครื่องมือที่คนเลือกใช้หรือไม่ใช้ก็ได้

มันช่วยเปลี่ยนความเร็วในการผลิต
ช่วยเพิ่มความสามารถหรือคุณภาพบางอย่าง
หรือช่วยให้สิ่งที่เมื่อก่อนทำยาก กลายเป็นทำได้ง่ายขึ้น

แต่มันไม่ได้แปลว่า AI จะพูดแทนเราได้ทุกอย่าง

คุณค่าที่เราส่งมอบ
ประสบการณ์บางอย่างที่เราเจอมากับตัวเองจริงๆ
หรือเจตนาว่าเรากำลังสร้างสิ่งนี้ไปทำไม

ของพวกนี้ยังต้องมีคนอยู่ข้างหลังมัน

#จากความเข้าใจนี้

AI คือลำโพง ส่วนคนพูดคือเรา

ถ้าปกติเราพูดแล้วไม่มีใครฟัง
ลำโพงอาจจะช่วยอะไรเราไม่ได้เท่าไหร่

ลองถามตัวเองดูว่า

ถ้าวันนี้คุณเลิกใช้ AI
ธุรกิจของคุณจะยังอยู่ไหม?

หรือถ้าวันนี้มีคนมาถามว่าคุณทำงานอะไร
โดยห้ามพูดคำว่า “AI”

คุณสามารถเล่าแล้วทำให้คนฟังรู้สึกสนใจได้หรือเปล่า?

หรือแม้กระทั่งว่า
ถ้าวันนี้ไม่มี AI อยู่เลย
สิ่งที่คุณ “ต้องทำ” อาจเปลี่ยนไป
แต่วิสัยทัศน์ของคุณจะเปลี่ยนตามไปด้วยหรือเปล่า?

คำตอบของคำถามพวกนี้
อาจช่วยบอกเราได้ว่า

เรากำลังทำตาม AI
หรือ AI กำลังทำตามเรา

หวังว่าจะเป็นประโยชน์กับใครต่อใครนะครับ

ถ้าชอบแล้วอยากอ่านงานเขียนผม กรอกเมลเลยครับ ถ้ามีอะไรจะส่งให้ก่อนใคร5555+