sorawat.com

แกะยันต์พ่อท่านคล้ายตอนที่ 4 ยันต์โบราณ PDF Print E-mail
Friday, 22 October 2010 16:30

ยันต์ ถือว่าเป็น วิชาที่มีมาคู่กับชาติไทยเราแต่ครั้ง บรรพกาล เพี้ยน มาจากคำว่า ยัญญ์ เป็นภาษาบาลีแปลว่า สิ่งที่มนุษย์ พึงเซ่น สรวงบูชา ให้มีความสุข ความเจริญ แต่ภาษาไทยเราเปลี่ยนเขียนเป็น ยันต์ ซึ่งหมายถึง รอยเส้น ที่ขีดขวางไปมาสำหรับลง คาถา เพื่อความชัดเจน ของอักขระ (อักษรที่ลง) ครูอาจารย์สมัยโบราณจึงคิดทำเป็นตารางบ้าง (รูปเคารพ ปูชนียวัตถุต่างๆ บ้าง) แล้วเขียนอักษรลงไปในตารางหรือ รูปภาพที่คิดขึ้น เช่น เสือ สิงห์ หนุมาน ฯลฯ) จึงได้บังเกิดรูปยันต์ต่างๆ ตามที่เรานิยมนับถือกันในปัจจุบันนี้ ประเทศไทยเท่าที่พบอักขระ ที่ใช้ลงในยันต์นั้น เฉพาะ วิชา ไสยศาสตร์ ของไทยใช้อักษร (อักขระ) เป็น อักขระขอมเพราะถือ ว่าเป็นอักษรที่ศักดิ์สิทธิ์จะมีอักษรไทยลงในยันต์อยู่บ้าง ใช้กันแถว ภาคใต้ ลงด้วย อักขระพระเจ้า (นอโม ๒๙ตัว) ซึ่งถือว่าเป็น กำเนิดปฐม อักขระ เช่น อ นอ โม พุ ทอ ธา ยอ สิ ทอ ธม ออ อา อิอี อึ อื อุ อู ฤ ฤา ฦ ฦา เอ แอ ไอใอ โอ เอา อำ อะ ฯ....

ซึ่งคำโบราณนี้ พ่อท่านนำมาใช้กับเหรียญกลม เหรียญรูปไข่และเหรียญหัวใจที่ออกวัดธาตุน้อย รวมทั้งผ้ายันต์รุ่น 1- 3 และรุ่นพิเศษของวัดจันดี ทำให้รู้ว่าเหรียญและผ้ายันต์ออกในยุคเดียวกัน(พร้อมๆกัน)เพราะยันต์ที่ใช้เป็นตัวบอกครับ......

คำที่ปรากฏด้านหลังเหรียญและผ้ายันต์ อ่านว่า สิ ธึ(อักขระโบราณคุณวิเศษอเนกอนันต์) แล้วล้อมด้วยอุณาโลม(อธิบายไปแล้วในบทความก่อนหน้านี้)

ความดีอันใดที่เกิดขึ้นขอยกให้พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ ตลอดจนบิดามารดา ครูบาอาจารย์ พ่อท่านคล้าย วัดสวนขัน...สาธุๆๆ

Last Updated on Wednesday, 03 November 2010 12:00
 

Add comment


Security code
Refresh

เรื่องเล่าอ่านสนุก

Who's Online

We have 4 guests online

You are here  : Home แกะยันต์พ่อท่านคล้าย ตอนที่ 4 ยันต์โบราณ